Frankrijk

Je wordt ten laatste om 14 u. verwacht op de camping in de buurt van Sainte-Enimie, gelegen in het noorden van het Nationaal Park van de Cevennen. We maken kennis met elkaar en met Bert, Harald en Koen, de kerels die van de komende dagen een onvergetelijk avontuur zullen maken.

We krijgen uitleg over het verloop van de tocht en de taakverdeling en bekijken het materiaal, en vooral dan de tweepersoonskano's die de komende week ons vervoermiddel zullen zijn. Vervolgens is het tijd voor de instructies over hoe je met zo'n kano moet varen en dan... (tromgeroffel) beleven we één voor één onze rivierdoop! Tijdens het eerste avondmaal hebben we dus al heel wat te vertellen.

De begeleiders staan ons met raad en daad bij voor het inpakken van de bagage voor de komende drie dagen. Die stoppen we in waterdichte tonnetjes (1 per persoon) en de rest van de bagage blijft (tot op dag 4) in de auto's. We breken de tenten op, laden de kano's in en dan is het zover: we vertrekken voor ons eerste traject.

Om het niet te moeilijk te maken, houden we het kort. Maar ook omdat we vlakbij Sainte-Enimie zijn. En laat dat nu toevallig het mooiste dorp van Frankrijk zijn! Na een terrasje zetten we aan voor de rest van het traject. 

Vandaag komen we vroeg aan op onze volgende kampeerplaats; Na de middagpicknick is er tijd voor een stevige wandeling. De kleinsten blijven op de camping en kunnen genieten van waterpret in het zwembad en/of de rivier. 

Vandaag maken we een langere kanotocht. Langs het rustieke St. Chély du Tarn, onze eerste ‘kanopicknick” in de buurt van Château de la Caze. Daarna nog langs het mooie Hauterives. Eens aangekomen op de kampplaats, is er tijd voor een bezoekje aan La Malène, waar je ook een mooi kasteel kan gaan bewonderen. 

Ondertussen hebben we het kanovaren al goed onder de knie. Maar goed ook, want vandaag moeten door 'Les Détroits', het smalste stuk van de canyon en niet meer dan een kloof tussen de rotswanden. Bij de 'Pas de Souci' is de Tarn versperd door grote rotsblokken.

Die zijn in de rivier terechtgekomen na een hevige strijd héél lang geleden tussen de Merovingische prinses Enimie en de duivel. Enimie heeft gewonnen en werd heilig verklaard, en de duivel zit sindsdien braafjes terug in de hel.

In elk geval moeten de kano’s het water uit en op de aanhanger geladen worden om een eind over land vervoerd te worden. En dus wandelen we langs de weg via het Belvedère du pas de Soucy (waar je de rivier en de rotsblokken van bovenaf kan bekijken) naar de plaats waar de kano’s terug in de rivier gelegd worden. Daarna is het nog 500 m varen, met onderweg een mooie schuifaf, tot aan de camping in Les Vignes. 

De auto's worden gehaald, zodat we vuile was kunnen achterlaten en schone kleren in onze tonnetjes kunnen stoppen. 

Vandaag blijven we in Les Vignes; In de namiddag worden we verwacht aan de Pas de Soucy. Dit is een natuurlijke hindernis, gevormd door een echte chaos van blokken die de loop van de rivier belemmeren. In deze feeërieke omgeving volgen de obstakels en poelen (met heel helder water) elkaar op. De perfecte plaats voor een initiatie canyoning in wildwater, met sprongen tot 9 m voor de dappersten (niet verplicht), natuurlijke glijbanen, enzovoort. 

Het traject vandaag is ronduit prachtig. Aan een hoog tempo varen we langs mooie stroomversnellingen en over vaak onstuimig water naar Le Rozier. Onderweg leren we nog enkele nieuwe technieken. In Le Rozier zetten we 's avonds voor de laatste keer onze tentjes op of je kan er voor kiezen om onder de blote sterrenhemel te slapen.

Voor het laatste stukje varen we over de steeds breder wordende rivier tot in Peylerade Plage.

Daar genieten we nog één keer van een kanopicknick en worden we terug naar de wagens gebracht.